Dostlar merhaba, bunu yazmak bile çok zor geliyor nenem 4 Nisan'da melek oldu. 1 gözü aylar öncesindeki kalp yetmezliği krizinde kör olmuştu, diğer gözü de 1 Nisan'daki krizde kör olarak tamamen görüşünü yitirmişti. Yerinde durmadığını sürekli stresli olduğunu, kendini oradan oraya attığını asla dinlenmediğini belirtmiştim. Yemek yemeyi su içmeyi de reddediyor, elden besleme yapıyordum. Kör hayatına uyum sağlayabilmesi için yeni bir mücadeleye başlamıştık, 4 Nisan akşamı ilk defa birkaç saat sakinleşmişti koşturup durmuyordu, avcuma aldım 1 saat avcumda uyudu, geri yaşam alanına koydum birkaç saat işlerim ile ilgilendim ve mamasını hazırlayıp yaşadığı odaya girdiğimde melek olmuştu. Daha fazla yaşamak istemediğini hissediyordum, bana bunu hissettirmişti, 2016'dan beri bir çok hastalık geçirdi, defalarca veterinerlere gidip geldik her hastalığı aştı, çok dirençli çok güçlüydü ama hem kalp hastalığı daha önemlisi kör olması onun yaşam arzusunu sonlandırdı. Ölümünden sonraki 1 hafta kendime gelemedim, ağlamaktan gözlerim kurudu yeni yeni kendime geliyorum. Şimdiye kadar yardımcı olan, moral veren, yazan herkese tekrar teşekkür ederim.
Geçmiş mesajları hatırlayanlar varsa ananemin kuşuna da ben bakıyordum, nenemin melek olmasından sonra o da bir durgunlaştı. Nenem ile çok ilgileniyordu fanustan sarkıp onu sürekli kaşıyor destek oluyordu yokluğunu hissetmiş olmalı. Onun durgunluğu da beni biraz endişelendirdi biraz zayıf görünüyor yarın bir ara kendisinin hem dışkılarının fotoğraflarını çekip sizden bir görüş almak isterim.
Nene'ye sevgilerinizi gönderir misiniz
Ekli dosyayı görüntüle 84187