- Katılım
- 8 Şub 2022
- Mesajlar
- 6,607
- Tepkime puanı
- 9,171
- Puanları
- 113
- Yaş
- 34
Hepimiz, eve yeni gelen muhabbet kuşumuz bir an önce bizlere alışsın, bize güvensin, başını boynunu okşatsın, omzumuzda gezsin ve bir yandan da bıcır bıcır konuşsun isteriz. Fakat bazı kuşlar sahiplerine çok çabuk alışabilirken, bazıları alışamayabilir. Bunların birkaç sebebi olabilir:
Kuşumuzun yaşı: Bir kuşu eğitebilmek için en ideal zaman yeni yeme düştükten sonradır. En geç 5-6 aylık bir kuş almamız, bize alışmasını ve sonrasındaki eğitim sürecini kolaylaştırır.
Kuşumuzun cinsiyeti: Kuşlarımız erkek veya dişi fark etmeksizin bizlere alışabilir, fakat dişilerin ısırma huyu olma ihtimali daha yüksektir, ve erkeklere göre biraz daha geç güvenir. Ayrıca vermek istediğimiz eğitim eğer konuşma eğitimiyse, kuşumuzun erkek olması işimizi kolaylaştırır.
Kuşumuzun bize gelmeden önce yaşadıkları: Eğer kuşumuzu çok kalabalık bir kafes içinden aldıysak, ve yeni yeme düşmüş değil de birkaç aylık olmuş bir kuş ise, sürü ortamına alıştığı için yalnızlık çekecek ve size olan güveni daha başlamadan bitecektir. Bu yüzden eğitime başlamadan önce size güvenmesinin sağlamanız gerekirve arkadaşlarından ayırdığımız kuşlarımız için bu biraz daha zordur.
Ayrıca, eğer kuşumuzu pet shoptan sahiplendiysek, muhtemelen kafese her gelen müşteriye göstermek için pet shop sahibi elini kafese sokup kuşları avucuyla yakalamıştır, ve bu da kuşunuzun ele karşı travma geliştirmesine sebep olmuş olabilir. Veya kuşumuzu önceki sahibinden aldıysak orada yaşadığı koşullara göre bir travması olabilir. Veya kuşumuzu biz sahiplenmedik de, dışarıda bulduysak veya penceremizden içeri ansızın kendisi gelivermişse, dışarıda kendini yalnız hissetmiş, kedi veya büyük yabani kuşları gördüğü için korkmuş ve travma geliştirmiş olabilir. Bu kuşları eğitebilmek için önce yaşamış olduğu travmayı bilip atlatmasına yardımcı olmalı, sonrasında güvenini kazanmalı ve daha sonra eğitime başlamalıyız.
Kuşumuza ayırdığımız vakit: Kuşumuzla gün içinde ne kadar ilgilendiğimizin ve onunla ilgilenme tarzımızın da eğitim üzerinde oldukça büyük etkisi vardır. Yüksek ses tonumuzu olabildiğince azaltmalı, ani hareketlerden kaçınmalı ve elimizden geldiğince fazla zaman ayırmalıyız.
Peki, eğitime nereden başlamalıyız?
Öncelikle, kuşumuz eve ilk geldiğinde kafesin konumunu çok iyi ayarlamamız, kendini güvende hissetmesi açısından çok büyük önem taşır. Yere koymak kendini güvende hissetmemesine neden olur, aşırı yükseğe koymak bizi rahat gözlemlemesine engel olur. Oturduğumuzda kafesin omuz hizamızda olması rahat iletişim kurabilmemiz açısından idealdir.
İlk günlerde kuşumuzu bize hemen alışabilmesi için zorlamamalı; kafesine, ortama ve sesimize alışması için ona 1 hafta-10 gün kadar zaman tanımalıyız. Bu süreçte onu kafesten dışarı salmamalıyız fakat ara ara kafesten yeterince uzak bir mesafede ellerimizi göstermeden durup, onunla nazik ve ince bir ses tonuyla konuşmalıyız. Onunla konuşurken ve bize alışacağı sürede oda içinde ani ve yüksek sesten, ani hareketlerden uzak durmalıyız.
Bu ilk haftayı atlattıktan sonra, yavaş yavaş kafese biraz daha yaklaşarak konuşmalıyız (tepki verir kaçarsa yeniden uzaklaşmamız gerekir. Tepki vermeyeceği bir mesafede durduğumuzda, o da ne yaptığımızı merak edip bizi izleyecektir) En son kafesin tamamen yanında konuşmalı, ve yine kaçma tepkisi almadığımızda artık diğer aşamaya geçebiliriz.
Bu aşamada ilk olarak, kafesin yanında durup, kapıyı açmadan elimizi kafes kapısına koyup önceki günlerde yaptığımız gibi sadece konuşmamız gerekir. Sonrasında yavaş yavaş kapıyı açmalı ve elimizi yine kapıda tutmalıyız. Buna da alışınca elimizi içeri sokup sakinleşmesini bekleyebiliriz. Bu aşamada elimizden yem, daldarı veya sevebileceği meyve/sebzeleri ona ikram etmek, elimizin güvenli ve besleyen bir el olduğunu öğrenmesini sağlar. Sonrasında parmağımızı tünek şeklinde tutarak tünek hizasında ve düz bir şekilde kuşumuzun göğsüne doğru yaklaştırdığımızda, parmağımıza çıkmaya alışmış olur. Bunu da başardığımızda güven eğitimini neredeyse tamamlamış oluruz. Ve diğer eğitimlere yavaş yavaş geçebiliriz.
Eğitim sırasında, kuşumuzun yapmasını istediğimiz her şey için bir kelime belirleyebiliriz. kelimeler ve işaretlerle ilişkilendirilmiş hareketler daha anlamlı ve kalıcı olur. Örneğin, parmağımıza çıkarken 'Atla' veya 'çık' demek, bu kelimeyi parmağımıza çıkmakla ilişkilendirilir. Böylece sonraki zamanlarda da mutlaka gelecektir.
Kuşumuz istediğimiz hareketi yapmadığında ona vurmamalı, bağırmamalı, küsmemeliyiz. Fakat, doğru yaptığı her şeyde ona ödül yemi verip sonrasında da güzel kelimelerle onayladığımızı belirtmek, olumlu davranışı benimsemesine yardımcı olur. Ödülü vermeden önce parmak şıklatmak, veya tükenmez kalemin arkasını tıklatmak gibi belirli bir ses de belirleyebiliriz.
Güven ve parmağa çıkma eğitimleri tamamlandıktan sonra, kuşumuzu artık yavaş yavaş dışarı salmaya başlayabiliriz. Eğer dışarıda parmağımıza gelmeyi reddeder, kaçma davranışı gösterirse avucumuza almamalı, kovalamamalıyız. Bunun yerine tünekle birlikte yanına gidip tüneğe çıkmasını sağlayabiliriz. Daha sonrasında uzaktan çağırma, merhaba deme gibi daha zorlu eğitimleri vermeye de başlayabiliriz.
Konuşma eğitimine başlamak için, kuşumuzun bize tamamen güveniyor olması gerekir. Bize güvenen ve bizi ailesi olarak benimseyen kuşumuz, konuşurken ağzımızı inceleyerek, sonrasında taklit etmeye çalışacaktır. Özellikle de, sabah uyandığı zaman ve akşam uyumadan önce yanında konuşursak, öğrenmeye daha hevesli olacaktır.
Özellikle kuşlarımızın güvenine ihiyacımız olduğu için en ayrıntılı olarak bunu anlatmak istedim, eğer isterseniz başka eğitimleri de konu olarak anlatabilirim. Yazarsanız sevinirim
Dikkat: Bu yazı kafeskuslari.com ailesine aittir. İzinsiz paylaşılamaz.
Kuşumuzun yaşı: Bir kuşu eğitebilmek için en ideal zaman yeni yeme düştükten sonradır. En geç 5-6 aylık bir kuş almamız, bize alışmasını ve sonrasındaki eğitim sürecini kolaylaştırır.
Kuşumuzun cinsiyeti: Kuşlarımız erkek veya dişi fark etmeksizin bizlere alışabilir, fakat dişilerin ısırma huyu olma ihtimali daha yüksektir, ve erkeklere göre biraz daha geç güvenir. Ayrıca vermek istediğimiz eğitim eğer konuşma eğitimiyse, kuşumuzun erkek olması işimizi kolaylaştırır.
Kuşumuzun bize gelmeden önce yaşadıkları: Eğer kuşumuzu çok kalabalık bir kafes içinden aldıysak, ve yeni yeme düşmüş değil de birkaç aylık olmuş bir kuş ise, sürü ortamına alıştığı için yalnızlık çekecek ve size olan güveni daha başlamadan bitecektir. Bu yüzden eğitime başlamadan önce size güvenmesinin sağlamanız gerekirve arkadaşlarından ayırdığımız kuşlarımız için bu biraz daha zordur.
Ayrıca, eğer kuşumuzu pet shoptan sahiplendiysek, muhtemelen kafese her gelen müşteriye göstermek için pet shop sahibi elini kafese sokup kuşları avucuyla yakalamıştır, ve bu da kuşunuzun ele karşı travma geliştirmesine sebep olmuş olabilir. Veya kuşumuzu önceki sahibinden aldıysak orada yaşadığı koşullara göre bir travması olabilir. Veya kuşumuzu biz sahiplenmedik de, dışarıda bulduysak veya penceremizden içeri ansızın kendisi gelivermişse, dışarıda kendini yalnız hissetmiş, kedi veya büyük yabani kuşları gördüğü için korkmuş ve travma geliştirmiş olabilir. Bu kuşları eğitebilmek için önce yaşamış olduğu travmayı bilip atlatmasına yardımcı olmalı, sonrasında güvenini kazanmalı ve daha sonra eğitime başlamalıyız.
Kuşumuza ayırdığımız vakit: Kuşumuzla gün içinde ne kadar ilgilendiğimizin ve onunla ilgilenme tarzımızın da eğitim üzerinde oldukça büyük etkisi vardır. Yüksek ses tonumuzu olabildiğince azaltmalı, ani hareketlerden kaçınmalı ve elimizden geldiğince fazla zaman ayırmalıyız.
Peki, eğitime nereden başlamalıyız?
Öncelikle, kuşumuz eve ilk geldiğinde kafesin konumunu çok iyi ayarlamamız, kendini güvende hissetmesi açısından çok büyük önem taşır. Yere koymak kendini güvende hissetmemesine neden olur, aşırı yükseğe koymak bizi rahat gözlemlemesine engel olur. Oturduğumuzda kafesin omuz hizamızda olması rahat iletişim kurabilmemiz açısından idealdir.
İlk günlerde kuşumuzu bize hemen alışabilmesi için zorlamamalı; kafesine, ortama ve sesimize alışması için ona 1 hafta-10 gün kadar zaman tanımalıyız. Bu süreçte onu kafesten dışarı salmamalıyız fakat ara ara kafesten yeterince uzak bir mesafede ellerimizi göstermeden durup, onunla nazik ve ince bir ses tonuyla konuşmalıyız. Onunla konuşurken ve bize alışacağı sürede oda içinde ani ve yüksek sesten, ani hareketlerden uzak durmalıyız.
Bu ilk haftayı atlattıktan sonra, yavaş yavaş kafese biraz daha yaklaşarak konuşmalıyız (tepki verir kaçarsa yeniden uzaklaşmamız gerekir. Tepki vermeyeceği bir mesafede durduğumuzda, o da ne yaptığımızı merak edip bizi izleyecektir) En son kafesin tamamen yanında konuşmalı, ve yine kaçma tepkisi almadığımızda artık diğer aşamaya geçebiliriz.
Bu aşamada ilk olarak, kafesin yanında durup, kapıyı açmadan elimizi kafes kapısına koyup önceki günlerde yaptığımız gibi sadece konuşmamız gerekir. Sonrasında yavaş yavaş kapıyı açmalı ve elimizi yine kapıda tutmalıyız. Buna da alışınca elimizi içeri sokup sakinleşmesini bekleyebiliriz. Bu aşamada elimizden yem, daldarı veya sevebileceği meyve/sebzeleri ona ikram etmek, elimizin güvenli ve besleyen bir el olduğunu öğrenmesini sağlar. Sonrasında parmağımızı tünek şeklinde tutarak tünek hizasında ve düz bir şekilde kuşumuzun göğsüne doğru yaklaştırdığımızda, parmağımıza çıkmaya alışmış olur. Bunu da başardığımızda güven eğitimini neredeyse tamamlamış oluruz. Ve diğer eğitimlere yavaş yavaş geçebiliriz.
Eğitim sırasında, kuşumuzun yapmasını istediğimiz her şey için bir kelime belirleyebiliriz. kelimeler ve işaretlerle ilişkilendirilmiş hareketler daha anlamlı ve kalıcı olur. Örneğin, parmağımıza çıkarken 'Atla' veya 'çık' demek, bu kelimeyi parmağımıza çıkmakla ilişkilendirilir. Böylece sonraki zamanlarda da mutlaka gelecektir.
Kuşumuz istediğimiz hareketi yapmadığında ona vurmamalı, bağırmamalı, küsmemeliyiz. Fakat, doğru yaptığı her şeyde ona ödül yemi verip sonrasında da güzel kelimelerle onayladığımızı belirtmek, olumlu davranışı benimsemesine yardımcı olur. Ödülü vermeden önce parmak şıklatmak, veya tükenmez kalemin arkasını tıklatmak gibi belirli bir ses de belirleyebiliriz.
Güven ve parmağa çıkma eğitimleri tamamlandıktan sonra, kuşumuzu artık yavaş yavaş dışarı salmaya başlayabiliriz. Eğer dışarıda parmağımıza gelmeyi reddeder, kaçma davranışı gösterirse avucumuza almamalı, kovalamamalıyız. Bunun yerine tünekle birlikte yanına gidip tüneğe çıkmasını sağlayabiliriz. Daha sonrasında uzaktan çağırma, merhaba deme gibi daha zorlu eğitimleri vermeye de başlayabiliriz.
Konuşma eğitimine başlamak için, kuşumuzun bize tamamen güveniyor olması gerekir. Bize güvenen ve bizi ailesi olarak benimseyen kuşumuz, konuşurken ağzımızı inceleyerek, sonrasında taklit etmeye çalışacaktır. Özellikle de, sabah uyandığı zaman ve akşam uyumadan önce yanında konuşursak, öğrenmeye daha hevesli olacaktır.
Özellikle kuşlarımızın güvenine ihiyacımız olduğu için en ayrıntılı olarak bunu anlatmak istedim, eğer isterseniz başka eğitimleri de konu olarak anlatabilirim. Yazarsanız sevinirim
Dikkat: Bu yazı kafeskuslari.com ailesine aittir. İzinsiz paylaşılamaz.
emeğine sağlık Feyzacım 
